Maestro Babylon Eyes®

Bu gülün merkezinde kırmızı bir göz vardır. Somon-mercan pembesi taç yaprakların dibi koyu kırmızıya döner ve çiçeğin ortasında keskin bir leke oluşturur; sarı ercikler de bu lekenin üzerinde durur. Çiçek yarı katmerli ve açıktır, dolgun bir İngiliz gülü gibi kapanmaz. Bu göz hiçbir bahçe gülünde doğal olarak bulunmaz; İran çöllerinde yetişen yabani bir akrabadan, iki yüzyıl süren bir ıslah çalışmasıyla alınmıştır. Bitki kompakt ve çalımsıdır, yarım metre civarında kalır, sezon boyunca tekrar tekrar açar ve hastalığa dirençlidir.

Bu gülü kurgularken tek bir şeye bakın: kırmızı göz. Tarhın geri kalanı o gözü tekrar ederse çiçek uzaktan da okunur; etmezse göz kalabalıkta kaybolur.

En doğrudan eşlikçi Ajuga Black Scallop‘tır. Siyaha yakın bordo yaprağı, gülün ortasındaki kırmızıyı zeminde büyütür; ikisi arasında doğrudan bir hat kurulur. Tarhın ön sırasına, gülün hemen önüne gelir.

Karşıtlık için Caryopteris Camara Dark Blue. Ağustosta açar ve mercan pembesinin yanında mavi en güçlü kontrastı verir. Yarım metrelik bu gülün arkasına, orta sıraya dikilir. Gri-mor bir alçak hat isterseniz Lavandula Munstead tarhın dış kenarına gelir.

Koyu kırmızı ve koyu pembe güllerin yanına koymayın. Bu gülün değeri gözünün görünmesindedir; benzer koyulukta bir komşu o kontrastı silip bitkiyi sıradanlaştırır. Beyaz ve krem güllerin yanında ise göz daha da keskinleşir.

• GüneşTam güneş; sıcağı sever
• ToprakBesinli ve çok iyi süzülen
• SulamaÖlçülü; fazla suya tolerans düşüktür
• GübreNisanda ve ilk çiçekten sonra gül gübresi
• BudamaMart; üçte bir oranında hafif
• Solmuş çiçekAlınır; sürekli çiçeklenmeyi destekler
• İlaçlamaRutin fungisit gerektirmez
• SaksıDrenaj delikleri açık, tabakta su yok

Bu gül çöl kökenlidir; fazla su onu yorar. Yabani atası İran’ın kurak ve tuzlu topraklarında yetişir. Modern melez olsa da toprakta duran suya toleransı klasik bahçe güllerinden düşüktür. Ağır killi zemine dikiyorsanız çukura iri kum veya pomza karıştırın, saksıda tabakta su bırakmayın. Buna karşılık İstanbul’un temmuz–ağustos sıcağını sorunsuz karşılar.

Sert budamayın. Kompakt bir çalıdır; her mart üçte bir oranında hafif budama, ölü ve zayıf dalların çıkarılması yeterlidir. Dipten sert kesmek formunu bozar.

Koku beklemeyin. Persica melezlerinde koku yok denecek kadar hafiftir; bu bir kusur değil, grubun doğasıdır. Kokulu bir gül arıyorsanız bu gülü değil, İngiliz güllerinden birini seçin.

Bu gülün hikâyesi iki yüz yıl öncesinden başlar. Rosa persica, İran’ın doğusundaki kurak ovalarda yetişen dikenli, dağınık bir çalıdır. Bütün güllerden iki noktada ayrılır: yaprağı bölünmemiştir ve her taç yaprağının dibinde kestane kırmızısı bir leke taşır. Bu leke başka hiçbir gülde yoktur. 1790 dolaylarında İran’dan Avrupa’ya getirildi ve ıslahçıların takıntısı hâline geldi.

Denemeler yüz elli yıl boyunca kısırlık duvarına tosladı. 1960’larda İngiltere’de Jack Harkness ve Alec Cocker çalışmayı yeniden başlattı; Harkness’in ilk ticari melezleri ancak yirmi yıl sonra, 1980’lerde çıktı. Onlara verdiği adlar bu topraklardandır: Tigris ve Euphrates — Dicle ve Fırat. İki nehir de Doğu Anadolu’dan doğar.

O ilk melezler yılda bir kez açıyordu; çünkü kırmızı leke ile tekrar çiçek açmama özelliği genetik olarak birbirine bağlıydı. Bu bağı çözen Kaliforniyalı ıslahçı Jim Sproul oldu. Sonrasında Hollanda’daki Interplant bu mirası aldı ve Babylon Eyes® serisini kurdu. Seriye verilen ad, yabani atanın geldiği coğrafyayı işaret eder: Babil.

Rosa persica · İran · Interplant Roses, Hollanda